|
|
Ewolucja poglądów na temat roli rodziców w genezie autyzmu wczesnodziecięcego
Pierwszym, który zwrócił uwagę na specyficzne cechy rodziców dzieci autystycznych, był Leo Kanner. Już w swoim artykule z 1943 zawarł opis rodziców jako osób oziębłych, sztywnych, przeintelektualizowanych, u których można zaobserwować cechy obsesyjne. Rodzice i krewni opisanych przez niego dzieci należeli do grupy o wysokim statusie socjoekonomicznym, zajmując się działalnością, literacką, artystyczną i naukową. Należy zaznaczyć, że już wtedy Kanner (1943, S. 250) dostrzegł związek pomiędzy zaburzeniami afektywnymi a funkcjonowaniem neurobiologicznym, pisząc: "Należy zatem przyjąć, że dzieci te przyszły na świat z pewną wrodzoną niezdolnością uniemożliwiającą im normalne nawiązywanie kontaktu afektywnego z kimś innym. Jest to niezdolność uwarunkowana możliwościami biologicznymi, podobnie jak u innych dzieci, które rodzą się z wrodzonym kalectwem fizycznym lub umysłowym'". Mimo wyraźnego stwierdzenia wrodzonego defektu kontaktu emocjonalnego, inni psychoanalitycy ustalili związek pomiędzy cechami rodziców a autyzmem.
|
